Çocuk Bakımında Ebeveynlerin İşbirliği

Bebek doğduğu andan itibaren onun bakımında ve büyümesinde anne ilk sırada olan kişidir. İlk zamanlar için bu gayet normal bir durumdur. Aradaki bu kuvvetli bağ aslında sonraki dönemlerde de sürer. Çocuk her şeyde annesini arar. Her şeyi annesiyle birlikte yapmak ister. Yardıma ihtiyaç duyduğu zaman annesinden başkasının yardımını istemez.

Bu durum çoğu zaman babalara karşı anneler yönünden bir üstünlük olarak kabul edilse de sürecin aslında ne kadar zor bir süreç olduğunu görürüz. Çünkü çocuk bakımında sadece annenin aktif olarak rol oynaması ve çocuğun özellikle en yakınındaki diğer kişi olan babasının yardımını istememesi anne için yıpratıcı ve ipucu olacaktır.

Kimi zaman bazı çocuklar babaya daha düşkün olsalar da belli bir döneme kadar anneler her zaman ön planda olmuşlardır. Fakat bu yine de anneler için zor bir süreç oluşturmuştur. Dolayısıyla çocuğun bakımına babayı da dahil etmek ve ondan da sorumluluk almasını beklemek doğal bir şeydir. Üstelik çocuk bakımında babanın da rol alması kendini dışlanmış hissetmesini engelleyecek ve çocukla daha güçlü bağ kuracaktır.

Tabi babanın da çocuk bakımında anneyle işbirliği yapması biraz da annenin elinde olan bir şeydir. Annenin de bu konuda babanın yardımını kabul etme konusunda istekli olması ve sürece eşini de dahil etmek istemesi gerekir.

Bu konuda istekli olduktan sonra bir plan çerçevesinde iş bölümü yapılabilir. İş bölümünü yaparken annenin bencil hareket etmeyip eğlenceli işlerle stresli işleri birbiriyle iyi harmanlayarak paylaşması gerekir. Mesela akşamları çocuğun altının değiştirilmesini babaya bırakıp, çocukla birlikte sakin bir ortamda müzik dinlemeyi annenin yapması biraz egoistçe bir davranış olur. Çocuğun zevk duyduğu şeyleri anne ve baba aralarında dengeli bir şekilde paylaşarak yapmalıdır. Bu babanın çocuk bakımına daha istekli ve motive bir şekilde katılmasını da sağlayacaktır.

Anne babayı da çocuk bakım sürecine dahil ettiyse babanın yeteneklerine biraz olsun güvenmek zorundadır. Annenin babaya güvensizlik hissetmesi çocuğun da kendi bakımı konusunda babaya güvensizlik hissetmesine yol açacaktır. Annenin babanın her yaptığı şeye karışması ve müdahale etmesi de çocukta böyle bir duygunun oluşmasına yol açar. Üstelik bu tutum babanın da motivasyonunu kırıcı bir tutumdur. Babayı bu süreçte cesaretlendirmek gerekir.

İlk zamanlar çocuk babanın yardımını istemeyebilir. Bu konuda bir direnç gösterebilir. Bu da babanın bu konudaki cesaretini kırabilir. Babaların ilk zamanlar çocuğun bu tutumundan dolayı üzüntü duyması doğaldır. Fakat annenin bu konuda babaya destek olması, çocuğu babanın yardımı konusunda teşvik etmesi, hatta bazı şeyleri anne ve babanın birlikte yapması babanın da motivasyonu yüksek tutacak ve moralini yükseltecektir.

Çocuğun bakımı konusunda kimi zaman çocuğun babayla anne olmadan bir süre zaman geçirmesi de babayı kabullenmesi için bir fırsat doğurabilir. Hatta bu yöntem de ebeveynler için önerilen bir yöntemdir.

Yorum Yaz